Blog Image

USA 2017 Seattle > Rapid City

Dag 15: Victor > Yellowstone

Reisverslag Noord-West USA Posted on Thu, September 28, 2017 04:52:59

In het midden in de natuur van Yellowstone waren wij van internet verstoken, vandaar dat dit verslag met een dag vertraging is geplaatst.

Pfiew, wat een mooie dag weer met heel veel prachtige natuur. Het doet gewoon pijn aan je ogen.

De ochtend begon al uitstekend voor wij de weg op waren. Rachel, onze gastvrouw in de B&B schotelde ons een prima ontbijt voor.

Na nog even gezellig met haar gekletst te hebben was het toch echt tijd om te gaan want er viel genoeg te zien vandaag.

Het ging al meteen steil omhoog, toen wij het plaatsje Victor uitreden, en voor we het wisten reden we opnieuw tussen de sneeuw, de staatsgrens over en Wyoming binnen.

Na een even zo steile afdaling belandden we in de eerste file deze vakantie. Over de 5,5 kilometer werd bijna drie kwartier gedaan. Oorzaak was geen bearjam maar doodeenvoudige wegwerkzaamheden.

Even na elven reden we het plaatsje Jackson Hole binnen, een gezellig weerzien na 8 jaar. In het zonnetje werd een rondje in het centrum gelopen waarbij nog twee nieuwe Amerikaanse kentekenplaten (waarvan we er meer hebben hangen in onze achtertuin) op de kop werden getikt.

De gezelligheid werd na een klein uurtje weer achter ons gelaten want de Grand Teton bergen lagen om de hoek al op ons te wachten.

Was de dag geheel bewolkt begonnen, inmiddels deed de zon haar/zijn stinkende best om het er voor ons zo mooi mogelijk uit te laten zien toen wij aan de voet van de Teton bergketen arriveerden.

Wat een majestueuze bergen zijn het toch waarvan de hoogte top ruim 4 kilometer is.

Uiteraard werden op de diverse turnouts langs de scenic route, fotostops gemaakt.

Tegen tweeën werd dit fraaie park weer achter ons gelaten en ging het via de John D. Rockefeller highway rechtdoor over naar het volgende hoogtepunt, Yellowstone NP.

In het hogere deel, waardoor wij het park binnenkwamen, lag nog volop sneeuw.

Aangezien het er van lunchen nog niet was gekomen, werd hiervoor een eerste stop gemaakt bij Lewis Lake.

De volgende halte was bij West Thumb waar de eerste geisers al konden worden bekeken.

Next stop, de bekendste geiser, Old Faithful, die stoom afblaast op momenten waarop je de klok gelijk kan zetten. Rondom deze ouwe getrouwe ligt het zo geheten Upper Geyser Basin waarin tal van kleinere en middel kleine geisers te zien zijn.

Na de auto op de parking te hebben achtergelaten stonden wij, op weg daar naar toe, plotseling tussen twee bizons in die aan weerszijden van het pad in het gras lagen te liggen. Afstand houden is geboden bij deze spierbundels, dus werden er op redelijk veilige afstand snel een paar foto’s gemaakt.

Ook tijden de wandeling door Upper Geyser Bassin stonden de fotocamera en iPhone niet stil. Het sist, borrelt en stoomt daar aan alle kanten om ons heen.

Weer aangekomen bij het Visitors Center stond daar aangegeven dat Old Faithful om 5.05 pm weer een “stoomfonteinshow” ten beste zou gaan geven.

En inderdaad, vrijwel stipt op tijd spoot een flinke straal van water en stoom meters hoog de lucht in, gade geslagen door enkele honderden andere belangstellenden.

Nadat de auto weer was teruggevonden reden we snel door naar het Lower Geyser Basin, waar zich o.a. de Grand Primatic Sping bevond die in de laagstaande zon mooi haar kleuren liet zien.

De laatste stop die wij vandaag wilden maken was bij de White Fontyn Geyser, één waarvan wij nog van 8 jaar terug wisten dat deze zeer frequent “af” zou gaan.

Nou, hij heeft ons geduld wel op de proef gesteld want bij een langzaam ondergaande zon hebben wij 3 kwartier staan wachten! Maar goed, dan heb je ook wat.
Een kudde bizons zorgde voor de tweede file waarin wij vandaag belanden.

Vervolgens moest er in het duister nog 30 km worden afgelegd naar ons hotel midden in Yellowstone.

Toen wij uiteindelijk op de kamer waren beland was er geen puf meer om ergens nog wat te gaan eten en dus werd het een eenvoudig broodje met koude hotdog worst als beleg.

Morgen dag twee in Yellowstone. Het beloofd een geheel zonnige dag te worden!



Dag 14: Hailey > Victor

Reisverslag Noord-West USA Posted on Tue, September 26, 2017 05:01:49

Vanochtend beiden vroeg wakker geworden. Mogelijk een car-leg 😉

Voor het ontbijt nog even met pa gefacetimed die op dat moment visite had van onze beide zoons + vriendin en mijn broer. Zo kon dus in één keer bijna de gehele familie gedag worden gezegd.

Na het ontbijt onze bagage geprobeerd zo “economisch” mogelijk in te pakken zodat vanavond het grootste deel ervan in de auto achter kon blijven.

Doel van vandaag was in eerste instantie het nationale park Craters of the Moon.

Nadat de tank weer vol zat konden we op weg naar het vulkanisch park.

In 2009 zijn we hier al eens eerder geweest, toen nog met onze jongens. Wat wij toen nog niet hebben bekeken waren de lava tunnels. Om hier in te mogen moet er bij het visitors center een permit (vergunning) worden gehaald. Nadat we deze op zak hadden konden we aan het rondje door de gestolde lava beginnen. Het deed ons sterk denken aan onze vakanties op Lanzarote, waar ook een groot deel van dat eiland onder de lava is bedekt.

De ene dag sta je in de witte sneeuw, de volgende dag wandel je tussen het zwarte gesteente. En probeer het dan maar eens niet te zwart-wit te zien.

Met de auto rijd je van punt naar punt waar telkens weer wat te zien viel.

Zo beklommen we o.a. een oude dode vulkaan. Een steile klim van zo’n 300 meter maar wel nog steeds op 1,5 kilometer boven zeeniveau. Halverwege zie je ook iedereen “even van het uitzicht genieten” maar onderwijl op adem komen. Boven heb je een prachtig uitzicht over de lavavelden met in de verte de besneeuwde bergtoppen.

Zo werden er nog enkele korte wandelingen gemaakt en kleinere kraters beklommen.

Als laatste waren de lavatunnels/grotten aan de beurt. Maar eerst werd er nog wat “brandstof” naar binnen gewerkt alvorens aan wandeling werd begonnen.

De eerste grot was de “Beauty Cave”. Of deze echt zo “beauty” is zullen wij nooit weten, wel dat het er aarde donker was. En met meekleurende brilleglazen werd het er ook niet beter op. Met behulp van een zaklantaarn, mobiel en flitslicht werd er nog iets zichtbaar maar veel was het niet.

Zo waren er nog een paar die of te donker waren of gewoonweg niet toegankelijk.

De laatste was de leukste om te doen. In de “Indian tunnel” kon met een trap worden afgedaald. Delen van het dak van deze lavatunnel waren ingestort zodat er hier en daar genoeg daglicht naar binnen viel. Na wat geklauter kwamen wij een paar honderd meter verderop weer naar boven tussen het lavagesteente.

Omdat we langer in het Craters of the Moon park hadden doorgebracht dan vooraf gepland, schoot een bezoekje aan downtown Idaho Falls, wat verderop op onze route lag, er bij in.

Om half zes arriveerden wij bij onze B&B voor 1 nacht.

Eigenaresse Rachel had al attent voor ons een briefje op de voordeur geplakt met daarop een welkomstboodschap omdat zij op dat moment niet thuis was. De deur was gewoon open en zo konden we direct naar de kamer. De B&B is er smaakvol ingericht en ook vrijwel geheel uit houten boomstammen opgetrokken.

Na een snelle douche en even later met Rachel kennis te hebben gemaakt, zijn we naar het piepkleine gehucht Victor gereden voor de avondmaaltijd.

Morgenochtend wacht ons een uitgebreid ontbijt naar het schijnt en daarna de rit door Grand Teton en Yellowstone.
Wij gaan er alvast lekker over dromen. ??



Dag 13: Ontario > Hailey

Reisverslag Noord-West USA Posted on Mon, September 25, 2017 04:51:04

Weer een prachtige dag achter de rug. Denk je steeds dat het niet mooier kan worden … wel dus!

Bij het ontbijt nog even getwijfeld of we vandaag de scenic route zouden nemen of, vanwege de lange rit van gisteren, toch de snellere optie om naar Hailey te rijden via de Interstate. Achteraf gelukkig ons toch aan de geplande route door de natuur gehouden.

Na vertrek eerst nog even naar de Walmart gereden om onze voorraad voor onderweg weer aan te vullen. Leuke klanten hebben ze daar hoor 😉

Daarna om tien uur echt op pad, althans toch eerst een stukje de snelweg op.

Na vijf minuten karren reden we de staat Idaho binnen en niet veel later werd de snelweg verlaten en ging het over kleine lokale wegen richting het Boise National Forest. De dorpelingen hadden zich ook deze zondagochtend verzameld in de kerkjes die wij passeerden.

Wij volgen de Highway 17 of te wel de Wildlife Canyon Scenic Byway. Langs deze weg waren diverse stops met uitzicht op de schitterende natuur om ons heen en de Payette River die gelijk aan de weg door het landschap meanderde.

Wildlife werd er helaas niet door ons gespot maar de omgeving maakte dit ruimschoots goed.

Na 58 km ging de 17 over in de 21 welke als bijnaam heeft de Pondarosa Pine Scenic Byway.

Ook dit was weer een te mooie weg om te rijden.

De temperatuur was inmiddels opgelopen tot een aangename 20+ graden waar op door ons ook was geanticipeerd door s ochtends in korte broeken te vertrekken

Tegen enen hielden we halt bij de Kirkhams Hot Spings. Een rustplaats/camping bij een natuurlijke warmwaterbron. Op diverse plaatsen uit de berg kwam warm water gesijpeld. De temperatuur van het water kan oplopen tot 82 Celsius (!). Gelukkig was het vandaag lekker warm getuige de diverse kinderen die in de poeltjes aan het badderen waren.

Bijzonder weer om te ervaren.

Na de lunch werd de 21 weer opgereden en ging het snel hoger en hoger. Rond ons heen verschenen ook de besneeuwde bergtoppen en niet veel later stonden wij er zelf midden in. Nog steeds in korte broek want ondanks dat de temperatuur was teruggelopen naar zo’n 6 (!) graden op 2200 meter hoogte, was het in de zon en zonder wind prima uit te houden.

Het Boise Forest was inmiddels naadloos overgegaan in het Salmon Challis Forest wat later weer aansloot op het Sawtooth National Forest. Echt een prachtige route om te rijden, niet in de laatste plaats ook door het ideale weer van vandaag.

Op een open hoogvlakte gingen we in de remmen voor een groep Elks die daar stonden te grazen (foto’s zijn door Miek gemaakt met de telelens en dus nog niet beschikbaar).

Bij een viewpoint hadden we nog een mooi uitzicht op een deel van wat wij zojuist hadden gereden.

Wij vonden het bijna jammer dat tegen vier uur deze route was voltooid en we weer de meer bewoonde wereld in reden.

In het wintersportplaatsje Ketchum werd nog een rondje door de stad gewandeld maar op deze zondag was daar weinig te beleven.

18 Kilometer verder lag ons hotel voor de komende nacht in het kleine plaatsje Hailey.

Nadat was ingecheckt zijn hebben we hier nog wat rondgewandeld en kwamen wij uiteindelijk terecht in de Sun Valley Brewery. Omdat het zonnetje nog niet achter de bergen was verdwenen vroegen wij of we op het buitenterras konden zitten. En dat was uiteraard mogelijk. Dat was meteen voor de overige aanwezigen ook aanleiding om naar buiten te komen maar uiteraard hadden wij het beste plekkie in de zon. En dat met een hap(je) en een drankje erbij, heerlijk!

Toen de zon na een uurtje achter de bergen verdween werd het wat frisjes (we zitten nog steeds op hoogte) en werd binnen de avondmaaltijd gedaan.


Voldaan zijn we terug gewandeld naar ons hotel waar we terugkijken op een weer hele mooie vakantiedag!



Dag 12: Bend > Ontario

Reisverslag Noord-West USA Posted on Sun, September 24, 2017 06:08:35

Vandaag dus een lange reisdag voor de boeg. In oostelijke richting moest ruim 500 km worden afgelegd plus dat er onderweg nog een uurtje extra bij kwam omdat de Mountain time tijdsgrens werd gepasseerd.

Om kwart voor negen reden we weg uit Bend. Onderweg werd nog één keer achterom gekeken naar de besneeuwde bergtop van Mount Bachelor.

Eerste tussenstop was er weer één met een “Wie is de mol”-momentje, te weten de Painted Hills. Deze werden na 1 1/2 uur rijden bereikt.
En wat zagen ze er in het echt ook fraai uit zeg! Of er met een flink penseel overheen was gestreken. De zon scheen er vol op met hier en daar een klein wolkje.

Na veel foto’s te hebben geschoten en van het wijdse uitzicht te hebben genoten moesten we helaas weer verder.

Maar bijna 40 km verder lag al weer de tweede geplande stop, het Blue Basin.

Daar werd eerst de lunch gegeten om daarna de Island in Time trail te lopen welke ons naar langs de blauwe grillige rotsformaties leidde. Ook zijn en worden er fossielen gevonden waarvan er een aantal in de rotswand waren geëxposeerd.

Ook dit was erg mooi om te zien. Weer hele andere kleuren dan eerder bij de Painted Hills.

Restte ons nog een goede 300 km over de Scenic Higway 26, ook wel de John Day Highway genoemd, de ontdekker van dit gebied in een ver verleden.

Het was geen straf om deze route te moeten rijden. Het landschap wisselde zich constant af. En met de cruisecontrol op 65 mile per uur reed het ook prima door.

Onderweg werd dus de Mountain time tijdsgrens gepasseerd waardoor het tijdsverschil met Nederland nog maar 8 uur is.

Morgen verder oostwaarts maar weer via een mooie byway door de natuur.



Dag 11: Bend

Reisverslag Noord-West USA Posted on Sat, September 23, 2017 04:43:19

Voor we aan de dag van vandaag beginnen eerst nog twee video’s van gisteren in de sneeuw bij Crater Lake omdat het er zo vreselijk mooi was daar.

Vandaag beloofde de weatherman ons een droge dag maar wel slechts 14 graden. Vonden wij niet erg want daar kun je jezelf in laagjes op kleden.

Terwijl Mieke om 7.00 AM richting loopband vertrok (wordt wel steeds later) zocht ik nog horizontaal naar een outdoor bedrijf waar wij een mountainbike tour mee konden maken.

Deze werd snel gevonden en na het ontbijt dus bijtijds die kant op om te kijken wat er voor vandaag nog mogelijk was.

Gog Wild Bicycle Tours had nog wel plek maar moest nog even op zoek naar een gids. Uiteindelijk was het de dame die ons welkom heette, Sarah, die zich als onze gids aanmeldde. Wel moest zij daarvoor nog even snel naar huis om zich om te kleden en haar bike op te halen. Voor ons mooi de tijd om nog even naar downtown terug te rijden en een bakkie te doen bij de lokale Starbucks.

Tegen elven melden wij ons weer opnieuw en kregen er een mountainbike en helm aangemeten en waren we klaar voor een drie uur durende tour.

Met een busje werden een eind de berg/heuvel opgebracht. Na nog even met de bikes en het schakelen vertrouwd te zijn gemaakt, konden we op pad.

Sarah gaf aan dat het de eerste 2 mile nog bergopwaarts zou gaan. Ach 2 mile dacht ik nog, mijzelf niet realiserend dat wij ons op ruim 1200 meter hoogte bevonden.

Al snel kwamen wij er achter dat uphill op deze hoogte toch iets anders is dan fietsen op het platteland, met of zonder trapondersteuning. Sarah moest dus herhaaldelijk even worden gevraagd om een adempauze.

Gelukkig ging het daarna snel downhill, meer mijn stijl. Miek deed het gewoon lekker in haar eigen tempo.

Het was heerlijk weer zeker voor zo’n intensieve fietstocht als deze.

Onderweg werden nog wat stopjes gemaakt om wat te eten en te drinken en van de omgeving te genieten. Er was één noodgedwongen stop toen ik met een trapper achter een rotsblok bleef hangen en daardoor de natuur van “heel dichtbij” heb bekeken. Dit tot vermaak van beide dames.

Na drie uur waren we weer terug waar de tocht was begonnen en dat was ook mooi op tijd omdat we onze zitvlakken behoorlijk begonnen te protesteren.

In het hotel hebben we ons even opgefrist waarna er nog een korte shop werd gemaakt in de lokale outlet. Score dit keer een nieuwe loopbroek en winterjas met flinke discount voor Mieke.

Als je in Bend bent dan moet je op z’n minste één van de vele brouwerijen hebben bezocht. Aangezien dat er nog niet van was gekomen was nu het moment.

Even na vijven werd er aangeschoven bij Deschutes brewery waar weer heerlijk werd getafeld met voor mij uiteraard een lokale draft.

Na nog even door het gezellige downtown te zijn gewandeld werd de hotelkamer opgezocht.

Morgen wacht de langste rit deze vakantie, 506 km oostwaarts.



Dag 10: Forth Klamath > Bend

Reisverslag Noord-West USA Posted on Fri, September 22, 2017 06:15:09

Gisterenavond de avond prima doorgekomen met onze magnetronmaaltijden, het maken van onze nieuwe legpuzzel en muziek via You Tube op de achtergrond. Beetje “back to the basics” dus.

Vanochtend bij het ontwaken scheen de zon al vroeg onze cabin binnen. Een snelle blik uit het raam toonde een strak blauwe hemel, een heel ander beeld dan gisteren.

Ook voor het ontbijt moesten we zelf zorgen maar bij de receptie kon koffie en thee worden gehaald. Dus snel even in de kleren geschoten en in een enkel shirtje naar buiten om de oversteek te maken. Toen bleek dat het nog wel flink moest opwarmen, brrr best wel fris.

Na het inpakken en wegwezen werd opnieuw een poging ondernomen Crater Lake te bereiken en te bekijken. Op de webcams zag het er in ieder geval ook daar een stuk beter uit.

Na onderweg nog wat korte foto stopjes te hebben gemaakt werd het landschap om ons heen al snel witter. Met de zon er op en de blauwe lucht als achtergrond een prachtig gezicht. Ook was de weg sneeuwvrij gemaakt dus dat maakte de rit naar boven ook een stuk makkelijker.

Boven aangekomen bleek de rondweg om het kratermeer nog steeds afgesloten en bij het zien van het pak sneeuw wat daar lag, begrepen wij ook waarom.

Tja, en dan kom je door de sneeuw aangewandeld aan de rand van Crater Lake. Alle superlatieven kun je hierop loslaten; mooi, geweldig, schitterend, prachtig of op z’n Amerikaans awsome!
Wat zag dat er waanzinnig uit. De foto’s spreken denk ik voor zich.

Ruim 3 uur hebben wij daar boven op ruim 2100 meter doorgebracht, tussendoor wel even opgewarmd met een cappuccino.

Maar echt koud was het er niet ondanks dat de temperatuur iets onder het vriespunt lag. In de zon was het heerlijk toeven.

Na een eind te hebben gewandeld langs de rim werd het helaas tijd om weer te vertrekken want er wachtte ons nog een rit naar onze volgende overnachtingen in de plaats Bend. Maar dit is zeker een plek om nogmaals te gaan bezoeken onder warme omstandigheden.

Onderweg werd nog afgeslagen naar het Newberry National Volcanic Monument maar, mede door de inmiddels weer toegenomen bewolking, viel dit in het niet bij wat we eerder deze dag hebben mogen meemaken.
In Bend zijn we te voet naar downtown gegaan. Het ziet er daar erg gezellig uit met tal van bierbouwerijen en restaurants. In één daarvan werd heerlijk gegeten.

Morgen de hele dag in en rond Bend. Eens kijken of het weer goed genoeg is voor wat outdoor activiteiten. De vooruitzichten zijn in ieder geval veelbelovend!



Dag 9: Roseburg > Fort Klamath

Reisverslag Noord-West USA Posted on Thu, September 21, 2017 02:02:48

Vandaag zou een dag met twee gezichten gaan worden.

Het begon in ieder geval droog toen wij s ochtends vanuit Roseburg via de scenic byway het Umpqua National Forest in reden. Heerlijk stil op de weg, je waant je dan even alleen op de wereld. Het zonnetje prikte af en toe door de bewolking heen waar dit op de weg scheen verdampte het regenwater wat een idyllisch effect gaf (op de foto helaas niet goed te zien).

Uiteraard werden er wat fotostopjes gemaakt langs de Umpqua River.

Na 1 1/2 uur onderweg te zijn kwamen wij aan bij de Toketee Falls. Om deze waterval te kunnen zien moest er wel een stukje worden gewandeld en geklommen. Gelukkig was het op dat moment nog steeds droog. De waterval was zeker de inspanning waard.


Op de terugweg weken we nog een paar keer van het pad af om zo vlak bij de rivier te komen.

18 Kilometer verder lagen de Clearwater Falls. Ook daarvoor werd op de rem getrapt om de nodige foto’s en video te maken.

Op de terugweg naar de auto begon het echter weer te gieten. Naar mate wij hoger de bergen in reden ging de regen over in natte sneeuw.

Bij het viewpoint over Diamond Lake werd de eigen lunch genuttigd vergezeld van een brutaal eekhoorntje die zelfs bij Mieke op haar schoen kwam zitten.

Het lake zelf ging schuil onder een laaghangend wolkendek dus hadden we niet heel veel view.

Het uiteindelijk doel van vandaag was Crater Lake. Ik heb al eerder vermeld dat de rondweg rond de krater door de sneeuwval van de afgelopen dagen afgesloten was. Tegen beter weten in zijn we toch naar de noordelijk ingang toe gereden waar we de slagboom toch echt gesloten aantroffen.

Dan maar rechtsomkeert en langs de westkant om de krater heen rijden. Nattig bleef het maar toen we links de 62 opreden, richting zuid ingang, ging de natte sneeuw over in droge en werd het landschap, maar ook de weg voor ons, wit! De buitentemperatuur zakte vanzelf ook naar het vriespunt.

Zomervakantie, dachten wij beiden hardop!? Je rijdt ineens in een hele andere wereld rond. Daarbij moest ook het rijgedrag worden aangepast want hier en daar was het ietwat glibberig.

De afslag naar de zuid ingang hebben we maar letterlijk en figuurlijk links laten liggen, om onze weg te vervolgen naar Fort Klamath.

Tijdens de afdaling veranderde sneeuw weer in regen en was het nog geen 10 minuten later zonnig en droog!

Bij het inchecken gaf ik aan dat wij een zon arrangement hadden geboekt waarop de twee alleraardigste dames achter de bali in de lach schoten en antwoorden dat wij daarvoor 2 dagen te vroeg waren aangekomen.

Nadat zij ons van uitgebreide info. over de omgeving hadden voorzien werd de bagage van de auto overgeladen naar onze primitieve cabin, uiteraard weer in de regen.

Vanavond gaan we lekker aan de magnetronmaaltijden want koken mag (en kan) hier niet. En een restaurant in Forth Klamath, nee, op de organische groenteboer na heb je het hier wel gehad.

Morgen kijken we of de weg naar Crater Lake beter begaanbaar is om zodoende toch nog een glimp van dit stuk natuurschoon te kunnen meepikken.



Dag 8: Portland > Roseburg

Reisverslag Noord-West USA Posted on Wed, September 20, 2017 06:59:08

Vandaag stond een bezoek aan de Outlet op ons programma, jaarlijks vaste prik.Op een half uurtje rijden onder Portland, niet geheel toevallig op onze route gelegen, bij het plaatsje Woodburn.

Nadat de dagelijkse “plichtplegingen” weer waren afgewerkt, kon de bagage weer in de auto en reden we na 3 bochtjes de I5 South op.Een kleine 30 minuten later dus, konden weer van de snelweg af en werd de Nissan geparkeerd op een nog grotendeels lege parkeerplaats.

Bij de eerste de beste schoenenzaak van het Merrel was het voor mij meteen raak. Drie paar nog wel! Daarna was Mieke aan de beurt bij Clarks met een tweede paar voor slechts $20,-! En zo ging het nog een paar uur door waarbij er ook regelmatig Whatsapp verkeer met onze mannen thuis was, want aan hen werd ook gedacht (en natuurlijk aan Floor, de vriendin van Niels ?).

Net op het moment dat de laatste aankopen waren gedaan, barste de hemel volledig open en kwam het met containers tegelijk omlaag met af en toe een fikse onweersklap. Zelfs het winkelpersoneel stond voor de ramen te kijken.

Na onze shopstop zouden wij binnendoor naar Silver Falls State Park rijden met een aantal watervallen. Wij hadden echter al zoveel water ziet vallen dat dit uit de route werd geschrapt en reis linea recta, via de I5, verder naar ons volgende hotel in Roseburg ging.

20 Kilometer verder was het geheel droog en liep de temperatuur zelfs op tot boven de 20 C maar helaas was ook dat slechts van tijdelijke aard. De ruitenwissers hebben vandaag in ieder geval overuren gemaakt.

Even na vijf uur werd ingecheckt bij de Super 8 Roseburg en werd de “buit” van vandaag nog even uitgespreid op bed.
Daarna opnieuw de car in, op naar de eerste Denny’s deze vakantie (de dichtstbijzijnde Outback zat helaas 106 km verderop Es dus die bloeiende ui moeten we nog even uitstellen).

Uiteraard één paar van mijn nieuwe muiltjes aangetrokken hetgeen direct door onze waitress werd gezien bij binnenkomst: “Oh, i love your shoes!”. Die 20% tip was natuurlijk meteen al binnen!

Na nachos als voor-en tevens bijgerecht en het hoofdgerecht, lieten we ons ook nog verleiden tot een Caramel Apple Pie Chrisp . Als je alle calorieën bij elkaar optelt dan hebben we dat er vast niet afgelopen in de Outlet.

Bij de naburige Walmart werden nog wat boodschapjes gehaald omdat ons morgen een zeer primitieve overnachting staat te wachten.

Terug in ons hotel ging de eerste vakantie was in de guest laundry.

Morgen gaat de rit verder naar Crater Lake, een kratermeer waar je op 1900 meter omheen kunt rijden. Echter, waren de afgelopen weken bosbranden het grootste obstakel, morgen lijkt dat vervroegde sneeuwval te gaan worden! Vandaag is er n.l. al 10 cm gevallen en waarschijnlijk komt daar vannacht nog wel wat bij. De toegangswegen en de Rim road zijn daardoor voorlopig afgesloten voor onbepaalde tijd. Wat dat betreft zit het ons niet echt mee.



« PreviousNext »