Vanochtend regende het bij het ontwaken maar het nieuws dat Max de Gp had gewonnen maakte dit ruimschoots goed.

Tijdens het uitchecken en inladen werd netjes de regenkraan dichtgedraaid en flink stevig ook want de rest van de dag heeft het ook niet meer gedruppeld. Wel was de temperatuur wat lager dan de voorgaande dagen en dus lange broeken weer.

Voor we TomTom de opdracht gaven om de relatief korte rit van vandaag op te starten, reden wij eerst nog even terug naar het “Sodom en Gomorra” waar wij we gisterenavond waren geweest.

Nou, op zondagochtend ziet Deadwood er geheel anders uit. Lekker rustig in main street. Waarschijnlijk lagen de andere aanwezigen van de avond eerder hun roes nog uit te slapen dan wel hun verlies aan de goktafels nog te overdenken.
Maar echte leuke shops hebben wij er niet gevonden. Dat gebeurde pas toen wij de route per auto hadden opgepakt en even buiten Deadwood gestopt waren bij een antiek en vintage zaakje langs de weg.
Daar even leuk gestruind tussen alle oude voorwerpen. Uiteindelijk viel onze keuze op een origineel “No Parking” bord. De eigenaresse en haar man hadden ons Nederlands herkend. Het bleek dat zij een aantal maal in Nederland waren geweest bij een verzamelbeurs in de Jaarbeurs in Utrecht. Ook hadden ze een bezoek gebracht aan “does tinny little houses”, Madurodam dus.

Goed, toen moesten we toch echt en route, de Black Hills in naar het Custer State Park. Geen National Park waarvoor wij een pas hebben, en dus moest er apart entree worden betaald.
De route was vooraf uitgestippeld en zou ons via enkele uitdagende scenic byways laten rijden.

De eerste was de Needles Highway, een smalle bochtige weg met veel dalen en weer stijgen. Maar schitterend om te rijden (niets teveel gezegd Essie)!

Naast de vele haarspeldbochten waren er ook een aantal tunnels waar doorheen gereden moest worden waarvan de smalste 2.54 meter breed was en vanuit beide rijrichtingen kon worden gebruikt (op Facebook staan een paar video’s van deze rit).

Na de nodige fotostops, je raakt er niet uitgeklikt, ging de Needles naadloos over in de Iron Mountain road, opnieuw met veel bochies, zelfs een aantal van 360 graden!

Mooi ook weer om te rijden, als Max in zijn beste doen, alleen wat langzamer dan.

Vanuit weer zo’n in de rotsen uitgehouwen tunneltje kregen wij de eerste blik op onze volgende bestemming. Mount Rushmore.
Tegen vieren alweer werd tegen betaling van $10,- de auto geparkeerd, de entree tot de berg waarin de vier presidentshoofden zijn uitgehouwen was wel weer gratis.

De hoofden van George Washington, Thomas Jefferson, Theodore Roosevelt en Abraham Lincoln werden vanuit diverse gezichtspunten weer gekiekt tijdens de “Presidents trail” die we daar hebben gelopen.

Na ruim een uur namen we weer afscheid van de vier en was het nog 26 km naar ons laatste hotel bij Rapid City. Een nieuw, mooi en lux hotel wat pas 7 maanden open is. De chauffeur pakte even een momentje welverdiende rust.

‘s Avonds de eerste Outback bezocht van deze vakantie en dus stond ook de eerste Bloomin onion op tafel. Man, man, alleen van dit voorgerecht zaten we al bijna vol (wel errug lekker!).

Morgen wordt er regen verwacht. Gepland staat een bezoek aan Badlands NP, dus daar hoort dan ook wel ” bad weather” bij (maar liever niet).