In het midden in de natuur van Yellowstone waren wij van internet verstoken, vandaar dat dit verslag met een dag vertraging is geplaatst.

Pfiew, wat een mooie dag weer met heel veel prachtige natuur. Het doet gewoon pijn aan je ogen.

De ochtend begon al uitstekend voor wij de weg op waren. Rachel, onze gastvrouw in de B&B schotelde ons een prima ontbijt voor.

Na nog even gezellig met haar gekletst te hebben was het toch echt tijd om te gaan want er viel genoeg te zien vandaag.

Het ging al meteen steil omhoog, toen wij het plaatsje Victor uitreden, en voor we het wisten reden we opnieuw tussen de sneeuw, de staatsgrens over en Wyoming binnen.

Na een even zo steile afdaling belandden we in de eerste file deze vakantie. Over de 5,5 kilometer werd bijna drie kwartier gedaan. Oorzaak was geen bearjam maar doodeenvoudige wegwerkzaamheden.

Even na elven reden we het plaatsje Jackson Hole binnen, een gezellig weerzien na 8 jaar. In het zonnetje werd een rondje in het centrum gelopen waarbij nog twee nieuwe Amerikaanse kentekenplaten (waarvan we er meer hebben hangen in onze achtertuin) op de kop werden getikt.

De gezelligheid werd na een klein uurtje weer achter ons gelaten want de Grand Teton bergen lagen om de hoek al op ons te wachten.

Was de dag geheel bewolkt begonnen, inmiddels deed de zon haar/zijn stinkende best om het er voor ons zo mooi mogelijk uit te laten zien toen wij aan de voet van de Teton bergketen arriveerden.

Wat een majestueuze bergen zijn het toch waarvan de hoogte top ruim 4 kilometer is.

Uiteraard werden op de diverse turnouts langs de scenic route, fotostops gemaakt.

Tegen tweeën werd dit fraaie park weer achter ons gelaten en ging het via de John D. Rockefeller highway rechtdoor over naar het volgende hoogtepunt, Yellowstone NP.

In het hogere deel, waardoor wij het park binnenkwamen, lag nog volop sneeuw.

Aangezien het er van lunchen nog niet was gekomen, werd hiervoor een eerste stop gemaakt bij Lewis Lake.

De volgende halte was bij West Thumb waar de eerste geisers al konden worden bekeken.

Next stop, de bekendste geiser, Old Faithful, die stoom afblaast op momenten waarop je de klok gelijk kan zetten. Rondom deze ouwe getrouwe ligt het zo geheten Upper Geyser Basin waarin tal van kleinere en middel kleine geisers te zien zijn.

Na de auto op de parking te hebben achtergelaten stonden wij, op weg daar naar toe, plotseling tussen twee bizons in die aan weerszijden van het pad in het gras lagen te liggen. Afstand houden is geboden bij deze spierbundels, dus werden er op redelijk veilige afstand snel een paar foto’s gemaakt.

Ook tijden de wandeling door Upper Geyser Bassin stonden de fotocamera en iPhone niet stil. Het sist, borrelt en stoomt daar aan alle kanten om ons heen.

Weer aangekomen bij het Visitors Center stond daar aangegeven dat Old Faithful om 5.05 pm weer een “stoomfonteinshow” ten beste zou gaan geven.

En inderdaad, vrijwel stipt op tijd spoot een flinke straal van water en stoom meters hoog de lucht in, gade geslagen door enkele honderden andere belangstellenden.

Nadat de auto weer was teruggevonden reden we snel door naar het Lower Geyser Basin, waar zich o.a. de Grand Primatic Sping bevond die in de laagstaande zon mooi haar kleuren liet zien.

De laatste stop die wij vandaag wilden maken was bij de White Fontyn Geyser, één waarvan wij nog van 8 jaar terug wisten dat deze zeer frequent “af” zou gaan.

Nou, hij heeft ons geduld wel op de proef gesteld want bij een langzaam ondergaande zon hebben wij 3 kwartier staan wachten! Maar goed, dan heb je ook wat.
Een kudde bizons zorgde voor de tweede file waarin wij vandaag belanden.

Vervolgens moest er in het duister nog 30 km worden afgelegd naar ons hotel midden in Yellowstone.

Toen wij uiteindelijk op de kamer waren beland was er geen puf meer om ergens nog wat te gaan eten en dus werd het een eenvoudig broodje met koude hotdog worst als beleg.

Morgen dag twee in Yellowstone. Het beloofd een geheel zonnige dag te worden!