Vanochtend beiden vroeg wakker geworden. Mogelijk een car-leg đŸ˜‰

Voor het ontbijt nog even met pa gefacetimed die op dat moment visite had van onze beide zoons + vriendin en mijn broer. Zo kon dus in Ă©Ă©n keer bijna de gehele familie gedag worden gezegd.

Na het ontbijt onze bagage geprobeerd zo “economisch” mogelijk in te pakken zodat vanavond het grootste deel ervan in de auto achter kon blijven.

Doel van vandaag was in eerste instantie het nationale park Craters of the Moon.

Nadat de tank weer vol zat konden we op weg naar het vulkanisch park.

In 2009 zijn we hier al eens eerder geweest, toen nog met onze jongens. Wat wij toen nog niet hebben bekeken waren de lava tunnels. Om hier in te mogen moet er bij het visitors center een permit (vergunning) worden gehaald. Nadat we deze op zak hadden konden we aan het rondje door de gestolde lava beginnen. Het deed ons sterk denken aan onze vakanties op Lanzarote, waar ook een groot deel van dat eiland onder de lava is bedekt.

De ene dag sta je in de witte sneeuw, de volgende dag wandel je tussen het zwarte gesteente. En probeer het dan maar eens niet te zwart-wit te zien.

Met de auto rijd je van punt naar punt waar telkens weer wat te zien viel.

Zo beklommen we o.a. een oude dode vulkaan. Een steile klim van zo’n 300 meter maar wel nog steeds op 1,5 kilometer boven zeeniveau. Halverwege zie je ook iedereen “even van het uitzicht genieten” maar onderwijl op adem komen. Boven heb je een prachtig uitzicht over de lavavelden met in de verte de besneeuwde bergtoppen.

Zo werden er nog enkele korte wandelingen gemaakt en kleinere kraters beklommen.

Als laatste waren de lavatunnels/grotten aan de beurt. Maar eerst werd er nog wat “brandstof” naar binnen gewerkt alvorens aan wandeling werd begonnen.

De eerste grot was de “Beauty Cave”. Of deze echt zo “beauty” is zullen wij nooit weten, wel dat het er aarde donker was. En met meekleurende brilleglazen werd het er ook niet beter op. Met behulp van een zaklantaarn, mobiel en flitslicht werd er nog iets zichtbaar maar veel was het niet.

Zo waren er nog een paar die of te donker waren of gewoonweg niet toegankelijk.

De laatste was de leukste om te doen. In de “Indian tunnel” kon met een trap worden afgedaald. Delen van het dak van deze lavatunnel waren ingestort zodat er hier en daar genoeg daglicht naar binnen viel. Na wat geklauter kwamen wij een paar honderd meter verderop weer naar boven tussen het lavagesteente.

Omdat we langer in het Craters of the Moon park hadden doorgebracht dan vooraf gepland, schoot een bezoekje aan downtown Idaho Falls, wat verderop op onze route lag, er bij in.

Om half zes arriveerden wij bij onze B&B voor 1 nacht.

Eigenaresse Rachel had al attent voor ons een briefje op de voordeur geplakt met daarop een welkomstboodschap omdat zij op dat moment niet thuis was. De deur was gewoon open en zo konden we direct naar de kamer. De B&B is er smaakvol ingericht en ook vrijwel geheel uit houten boomstammen opgetrokken.

Na een snelle douche en even later met Rachel kennis te hebben gemaakt, zijn we naar het piepkleine gehucht Victor gereden voor de avondmaaltijd.

Morgenochtend wacht ons een uitgebreid ontbijt naar het schijnt en daarna de rit door Grand Teton en Yellowstone.
Wij gaan er alvast lekker over dromen. ??