Vandaag zou een dag met twee gezichten gaan worden.

Het begon in ieder geval droog toen wij s ochtends vanuit Roseburg via de scenic byway het Umpqua National Forest in reden. Heerlijk stil op de weg, je waant je dan even alleen op de wereld. Het zonnetje prikte af en toe door de bewolking heen waar dit op de weg scheen verdampte het regenwater wat een idyllisch effect gaf (op de foto helaas niet goed te zien).

Uiteraard werden er wat fotostopjes gemaakt langs de Umpqua River.

Na 1 1/2 uur onderweg te zijn kwamen wij aan bij de Toketee Falls. Om deze waterval te kunnen zien moest er wel een stukje worden gewandeld en geklommen. Gelukkig was het op dat moment nog steeds droog. De waterval was zeker de inspanning waard.


Op de terugweg weken we nog een paar keer van het pad af om zo vlak bij de rivier te komen.

18 Kilometer verder lagen de Clearwater Falls. Ook daarvoor werd op de rem getrapt om de nodige foto’s en video te maken.

Op de terugweg naar de auto begon het echter weer te gieten. Naar mate wij hoger de bergen in reden ging de regen over in natte sneeuw.

Bij het viewpoint over Diamond Lake werd de eigen lunch genuttigd vergezeld van een brutaal eekhoorntje die zelfs bij Mieke op haar schoen kwam zitten.

Het lake zelf ging schuil onder een laaghangend wolkendek dus hadden we niet heel veel view.

Het uiteindelijk doel van vandaag was Crater Lake. Ik heb al eerder vermeld dat de rondweg rond de krater door de sneeuwval van de afgelopen dagen afgesloten was. Tegen beter weten in zijn we toch naar de noordelijk ingang toe gereden waar we de slagboom toch echt gesloten aantroffen.

Dan maar rechtsomkeert en langs de westkant om de krater heen rijden. Nattig bleef het maar toen we links de 62 opreden, richting zuid ingang, ging de natte sneeuw over in droge en werd het landschap, maar ook de weg voor ons, wit! De buitentemperatuur zakte vanzelf ook naar het vriespunt.

Zomervakantie, dachten wij beiden hardop!? Je rijdt ineens in een hele andere wereld rond. Daarbij moest ook het rijgedrag worden aangepast want hier en daar was het ietwat glibberig.

De afslag naar de zuid ingang hebben we maar letterlijk en figuurlijk links laten liggen, om onze weg te vervolgen naar Fort Klamath.

Tijdens de afdaling veranderde sneeuw weer in regen en was het nog geen 10 minuten later zonnig en droog!

Bij het inchecken gaf ik aan dat wij een zon arrangement hadden geboekt waarop de twee alleraardigste dames achter de bali in de lach schoten en antwoorden dat wij daarvoor 2 dagen te vroeg waren aangekomen.

Nadat zij ons van uitgebreide info. over de omgeving hadden voorzien werd de bagage van de auto overgeladen naar onze primitieve cabin, uiteraard weer in de regen.

Vanavond gaan we lekker aan de magnetronmaaltijden want koken mag (en kan) hier niet. En een restaurant in Forth Klamath, nee, op de organische groenteboer na heb je het hier wel gehad.

Morgen kijken we of de weg naar Crater Lake beter begaanbaar is om zodoende toch nog een glimp van dit stuk natuurschoon te kunnen meepikken.