Zo, het was een fris nachtje ondanks dat wij het hier knus met een Queensize bedje moeten doen.

Ondanks het crappy wifi hier, s ochtends toch nog twee foto’s bij het verslag van gisteren kunnen plaatsen maar daar hield het dan ook wel mee op.

Even voor de duidelijkheid, mooie foto’s van walvissen hebben wij helaas niet omdat de telelens op dat moment in de auto lag.

Voor het ontbijt moesten we dit keer zelf zorgen maar daar was vooraf rekening mee gehouden. De hotdog broodjes met jam en Philadelphia en yoghurt met granola waren een prima dagstart.

Na het badderen heb ik de tank volgegooid en konden we op pad naar Olympic Park.

Na 5 km een eerste stop bij de Merriman falls welke vlak langs de weg ligt maar wel verscholen. Je moet het weten anders rijdt je er zo aan voorbij zoals veel andere weggebruikers deden. En zo hadden wij het rijk alleen om de nodige foto’s te schieten.

Nadat wij onze weg weer hadden vervolgd ging het asfalt over in een smalle en bochtige grindweg en dat een kilometer of 20 lang, waarna de weg doodliep. Ook dat was echter gepland want vanaf dat punt was het wandelen geblazen het regenwoud in van de “Enchanted Valley” in Olympic Park.

De trail ging meteen al bergop en op een enkel vals platje na, bleef dit ook zo. Reden dat na een kwartiertje de vesten wel in de rugzak konden.

Na een goed uur met, wat noodzakelijk adempauzes/fotostops onderweg, werd “Pony Bridge” bereikt. Onder de bridge stroomt de East Fork Quinault River en daarbij vonden we er ook een lekker plekkie in de zon tussen al het natuurgeweld. Want wat was het er mooi!

Nadat de fruitbars en bananen naar binnen waren gewerkt en ook het vochtniveau weer op peil was gebracht kon de terugtocht beginnen. En bergafwaarts gaat dan toch wel ff wat makkelijker.

Met de auto uiteraard ook de hele (maar mooie) rit weer terug waarna we op het balkon van onze Lodge (met uitzicht over Lake Quinault) even bij zijn gaan zitten komen.

Na te zijn gerecupereerd nog even een korte wandeling gemaakt naar de grootste Spruce Tree (volgens mij een Spar) die er maar bestaat en langs het meer.

Omdat de beentjes wel weer genoeg waren belast, daarna met de auto naar het nabij gelegen Lake Quinault Lodge gereden en daar een drankje gedaan in de tuin.

De weeromslag die vanaf morgen wordt verwacht is inmiddels al wat voelbaar doordat er meer wind staat. Gelukkig konden we ons een beetje opwarmen bij de open haard.

Morgen weer en route langs de kust met als eindbestemming Portland.

Ps.: bij het verslag van gisteren is het gelukt om nog enkele foto’s toe te voegen.