Om eerst nog even op het avonddeel van gisteren terug te komen, dat was er niet. Of het moet het online bestellen van een pizza en een Cesar salad zijn geweest die keurig aan de kamerdeur werden bezorgd.
De vermoeidheid deed zich teveel voelen.

Vanochtend daarentegen uiteraard weer vroeg wakker. Miek was weer in staat om een loopbandje te doen hetgeen mij de gelegenheid gaf mijn energie te steken in het bestellen van tickets voor “Future of Flight” tour in de Boeing fabriek.
Deze ligt zo’n 35 km ten noorden van Seattle bij de plaats Everett.

Gelukkig stonden de files in tegengestelde richting waardoor wij, na een half uurtje snelweg, even voor tienen op het complex arriveerden.

Helaas mochten er tijdens de tour geen foto’s worden gemaakt. Onze reisbescheiden werden dan ook keurig in een locker opgeborgen.

Na een korte introductiefilm ging het per bus over het uitgestrekte terrein van Boeing waarop zelfs een eigen vliegveld aanwezig is.

Bij de assemblagehal konden we uitstappen om daar een kijkje te nemen en uitleg te krijgen hoe Boeing die vliegmachientjes op een handige manier in elkaar sleutelt.

Deze hal is overigens, volgens onze gids, het grootste gebouw ter wereld qua grondoppervlak. En toen wij eenmaal binnen waren wilden wij dat maar al te graag geloven. Wat een mega fabriek is dat zeg!

Ons werd verder verteld en getoond hoe een compleet vliegtuig uit 6 miljoen onderdelen in een goede maand in elkaar wordt gezet. En zo gaat het dus met verschillende modellen tegelijkertijd.

Echt een hele interessante tour om mee te maken.

Na 1 1/2 uur zat het er helaas al weer op.

In een aparte tentoonstellingsruimte mochten wel foto’s worden gemaakt, zo ook van ons waarbij je zelf de achtergrond kon uitkiezen.

Na dit leuke en boeingde uitje ging de rit naar de Walmart waar de eerste boodschappen van deze vakantie werden gedaan.

Daarna weer terug naar Seattle alwaar een bezoek aan een begraafplaats werd gebracht. En niet zomaar één maar waar een jeugdheld van mij (R.) ligt begraven, te weten Bruce Lee, founder of Jeet Kun Do.

Blijft een aparte belevenis ook om met de auto zo’n begraafplaats op te rijden tot de plek waar je moet zijn.
Na een momentje van stilte bij het graf van Bruce en zijn helaas ook veel te vroeg gestorven zoon Brandon, reden we weer hotelwaarts.

De rest van de middag werd doorgebracht in met MOMOP oftewel het Museum of Modern Pop Art dat op loopafstand van het hotel lag.

Binnen waren er o.a. kleine (foto) expositie over David Bowie en Jimmy Hendrix (zo werd het wel een “dooie boel”).

Leuk om te zien en te horen.

Na een korte rustpauze in de hotelkamer werd s avonds nog even naar Kerry park gereden, een spot waar je een mooi uitzicht hebt over Seattle. Wij waren overigens niet de enige die deze tip gelezen hadden.

Morgen wacht ons de eerste echte reisdag met eerst per ferry naar de overkant van de baai en dan verder een rit door en om Olympic NP. Helaas waarschijnlijk wel met een flinke detour zoals ik net las op de site van het park.

Logeren doen we de komende twee nachten in de natuur dus kan ik niet garanderen dat er morgen weer een nieuw verslag op het web gezet kan worden.